ödülcan

sevgili blog sana yazmadığım günlerde ben bir tane ödül kazandım. Crossroad Kültürlerarası Etkileşim ve Göç festivalinde 3.’lük ödülü ! Ama nasıl bir hissiyatsızlık, nasıl bir umursamazlıktır ki pek sevinemedim. Benim yerime sağolsun kızlar sevindi. Neden böyle oldu anlamadım. Filmi ben yollamadığım için mi ev konuları yüzünden aklım dolu olduğu için mi bilmem hiçbir şeyi başarmış hissinde değildim. Oysaki çok severim ödül almayı. Yaygın bir düşüncenin aksine bence katılmak değil kazanmak önemli. Bu yüzden kazanmadığım yarışmalardan kimsenin haberi yok : ) Sonuçta herkes her yarışmaya katılabilir, kazanılmadığı sürece bir anlamı yok bence. Mesela 3. olduğum açıklanmadan önce Aylin'e, ay çok saçma 3. olacağıma hiç olmam daha iyi diye bir açıklama yaptıktan sonra adım anons edildi. Bu bi'işaret! O an pek sevinmedim ama şimdi fotograflara bakınca iyiki olmuş diyorum. Ödülden daha çok sevindiğim şeyse, Atilla Dorsay'ın benimle konuşması oldu. Çok güzel şeyler söyledi. Filmin kendi favorilerinin arasında olduğunu söyledi. Burda da anlaşıldı ki yine yine hakkım yendi amsterdamda olduğu gibi . politik oyunlar bunlar ! : ) şaka bir yana bol ödüllü bir hayat beni bekler umarım, seviyorum ya. ama umarım aylin gibi cansu gibi merve gibi arkadaşlarım da benim yanımda olur ödül alırken, çünkü arkadaşlarla herşey daha güzel.